OUR SUCCESS

To be the best. You must learn from the best.

กมลวรรณ สุขเสริม (เอ๋)


Now
ROYAL BRUNEI
Then
-
Name
กมลวรรณ สุขเสริม (Ae/เอ๋)

Royal Brunei Angel Jan 10
My Testimonial, thank you Ajarn Aum and Perfect Angels

แม่อุ้มขาไม่น่าเชื่อเลยหนูกำลังเขียนความในใจลง TCC อยู่ ^___^ และหนูก็กำลังร้องไห้อยู่ (คอมจะพังมั้ย555) วันที่ 3 ก.พ ตอนบ่าย 2กว่าๆ เอ๋ได้รับ Call จากบรูไน น้ำตาไหลพรากเลยนะ เมื่อได้ยินคำว่า Congratulation พร้อมบินมาบรูไนมั้ยค่ะ!!!!   และ เอ๋ก็โทรบอกอาจารย์(ทั้งๆที่ร้องไห้อยู่55) อาจารย์จำได้มั้ย หนูพูดประโยคนึงว่า “ขอบคุณอาจารย์นะค่ะ ที่ให้ ชีวิต เอ๋”!!!!!!!!!!!!! อ.อุ้ม เหมือนเป็นแม่คนที่สองของเอ๋ จริงๆนะค่ะ ถึงหนูจะเรียกอาจารย์ ว่าอ.อุ้ม ตามเพื่อนๆ แต่ความรู้สึกคือ อาจารย์คือแม่คนที่สองของหนู   ขอบคุณสิ่งศักดิ์สิทธิ์ คุณพระคุณเจ้า  เทวดาทั้งหลาย คุณแม่ของเอ๋ และ อ.อุ้ม ที่ทำให้เอ๋ได้ทำอาชีพที่รักที่สุด ยิ่งเอ๋เรียนจบมาแล้ว ได้ทำงานซักระยะหนึ่งก็ยิ่งได้รู้ว่า อาชีพนางฟ้านี่แหละ ที่หัวใจเราต้องการ   แอร์โฮสเตสกับเอ๋ มันช่างห่างไกลกันเหลือเกิน  รู้แค่เพียงว่าอยากเป็นแอร์เท่านั้น  จนวันนึงเอ๋ได้มาเจออาจารย์อุ้ม คนที่ช่วยทำให้ฝันของเอ๋เป็นจริง    ขอบคุณคุณแม่ของเอ๋ที่ให้ชีวิตและสนับสนุนทุกอย่างมาตลอด  และ ต้องขอบคุณอาจารย์อุ้มที่ให้ชีวิตที่เหลือของเอ๋ ต่อจากวันนี้ (วันที่อายุ 22ปี) เอ๋จะได้เป็นแอร์  แล้ว   ยังไม่จบค่ะ..................................ขอเล่านะค่ะ!!!!!! ปลายๆปี 2552   และแล้ววันสอบแอร์ ครั้งแรกของเอ๋ก็มาถึง    อาจารย์บอกให้ไป การ์ต้า    เอ๋ก็ไป ไปแบบเอ๋อๆๆๆๆ เปิ่นๆๆๆ เบลอๆๆ 555 และก่อนไป walk in เอ๋ก็ให้อาจารย์เดาะหัวให้  (ไม่ได้อะ ถ้าไม่โดนเคาะ รู้สึกว่าไม่พร้อมออกจากบ้าน) และตั้งแต่นั้นมา ทุกรอบ เอ๋ก็ต้องขอให้อาจารย์เคาะหัว       คิคิ  ครั้งแรกเป็นยังไง ครั้งต่อๆมามันจะติดจริงๆน่ะเพื่อนๆ ^_________^   เอ๋อๆๆเปิ่นๆเวิ่นเว้อแบบนี้  รักครั้งแรกก็อกหักหนะสิ ตกไฟนอลค่ะ โดนดองไปหกเดือนด้วย(ที่เจ็บใจก็ตรงนี้แหละ รู้งี้ขอตกรอบแรกดีกว่านะ  ตอนนั้นคิดในใจนะ55)   แต่วันที่หนูปวดใจที่สุด ท้อแท้ที่สุด อาจารย์ไม่ทิ้งหนูเลย กลับเป็นกำลังใจที่ดีที่สุดให้หนู  แค่หนูได้ยินเสียงอาจารย์ หนูก็เข้มแข็งขึ้นแล้วนะค่ะ   และวันที่ Royal Bruneiมา    อาจารย์ก็เชียร์ให้หนูไป ^0^    รักครั้งนี้ หนูสมหวังแล้ว ดีใจจังเลยค่ะ ดีใจยิ่งกว่าสอบเอ็นทรานซ์ติดอีก หนูไปสอบBrunei แบบ ชิลๆๆๆ และก็เพิ่งรู้ว่า ทุกสิ่งทุกอย่างที่หนูได้เรียน ได้คุย ได้สัมผัสตัวตน และความคิดของอาจารย์ มันแสดงออกมาให้กรรมการได้รู้จักหนูในวันนั้น (เหมือนองค์ลงเลยอะ องค์อ.อุ้มลง 55555) ตอนสัมภาษณ์ไฟนอล หนูมักจะเจอแจคพอต โดนกรรมการถามนานมากๆเสมอ แต่ครั้งนี้ไม่หวั่นค่ะ ตอบทุกอย่างแบบไม่ต้องคิดมากเลย แค่เปิดเผยตัวตนที่แท้จริงของเราออกมา   อาจารย์ให้ทุกอย่างกับหนูจริงๆนะค่ะ ทั้งกำลังใจ ความรัก ทัศนคติที่ดี   หนูรักอาจารย์จังเลย และหนูจะรักตลอดไป ตลอดชีวิต   ขอบคุณ   ทุกคนที่ก้าวเข้ามาในชีวิตเอ๋ และมาเป็นส่วนหนึ่งของความสำเร็จในวันนี้นะค่ะ ขอบคุณ โรงเรียน และมหาวิทยาลัยที่อบรมหนูมา   ขอบคุณธนาคารกรุงเทพที่เป็นครอบครัวแรก ที่ปั้นหนูมาด้วยค่ะ ^___________^ ลับเฉพาะ คนรู้ใจ พี่โบ๊ท.......ขอบคุณนะป่าปี๊ ตลอดเวลา 5ปีกว่าๆที่ผ่านมา ทุกครั้งที่หนูร้องไห้ ทุกครั้งที่หนูผิดหวัง มีป่าปี๊คนเดียวนะ ที่อยู่ข้างๆเสมอ พี่คนนี้คือผู้ให้ จริงๆ ขอบคุณนะค่ะที่อยู่ข้างๆกันไม่เคยทิ้งกันแม้ในวันที่หนูแย่ หนูลำบาก ป่าปี๊พูดเสมอว่า  “หนูยังมีปี๊น่ะ”  ^0^ พี่นวลค่ะ  ขอบคุณที่ชักจูงให้เอ๋ มาอยู่บ้านหลังแรกที่ธนาคารกรุงเทพนะค่ะ พี่นวลเป็นพี่สาวที่แสนดีคนนึงของเอ๋จริงๆ  รักพี่นวลนะ จะไม่ลืมเลย พี่หมี   ท่านภาคที่ใจดีของเอ๋ แม้พี่หมีจะดูดุดัน(ดุม๊ากกกก น่ากลัวสุดๆ)กับลูกน้องคนอื่นๆ แต่กับเอ๋ พี่หมีคือคนที่ใจดีที่สุด ขอบคุณที่คอยให้กำลังใจ คอยเป็นคนปกป้องดูแล เอ๋มาตลอดน่ะค่ะ พี่หมีให้เอ๋เป็น M.O ที่สาขาร.พบำรุงราษฎร์ ให้เอ๋ได้พบลูกค้าดีๆ จนวันที่เอ๋ผิดหวังท้อแท้ พี่หมีก็ยังยื่นมือเข้ามาช่วย จัดเอ๋ มาลงสาขาถนนทองหล่อ มาเจอกับครอบครัวที่อบอุ่นแห่งนี้ ^0^ พี่สนับสนุนเอ๋ทุกอย่าง ให้เอ๋ตามความฝันให้มาเป็นแอร์ วันนี้เอ๋สมหวังแล้วนะค่ะ แต่เอ๋จะเป็นคนของแบงก์กรุงเทพตลอดไปเหมือนเดิมค่ะ   รักแม่ ที่สุดในโลกกกกกกกกกกกกกกกกก ถ้าไม่มีแม่ก็ไม่มีหนู รักอ.อุ้มมากกกกกกกกกกเหมือนกัน ผู้ที่เสกให้ฝันของเอ๋เป็นจริง คนที่ให้ชีวิตเอ๋ คนที่สอง!!!!!!!!!!!!!!!!! 

ขอบพระคุณคุณพ่อ คุณแม่ ของอาจารย์ และ สุดที่รักของอาจารย์ (พี่โน้ต) ที่ทำให้ทุกครั้งที่หนูเดินเข้าไปหาอาจารย์ เหมือนหนูเดินเข้าบ้านของหนูเอง  555(เอ๋ทิ้งผ้าห่มไว้เป็นที่ระลึกนะค่ะ ไอติมฉี่ใส่ยังนะเนี่ย คิคิ)  

by น้องเอ๋ กมลวรรณ สุขเสริม